Met wie omring jij je? Copy

Klagers, klampers en kluizenaars

Even naar ons hoofdonderwerp. Last van eenzaamheid. Op zijn tijd spelen we allemaal wel eens de rol van klagers, klampers of kluizenaars. Allemaal hebben we een favoriete manier om ons te uiten in vervelende situaties. Je terugtrekken als je ziek bent bijvoorbeeld is een oer-oude reactie. Het is net zo normaal overigens als klagen en klampen. Allemaal hebben ze hun voors en tegens. Met mate gebruikt dienen ze eenzelfde doel: herstellen.  Als je last hebt van eenzaamheid, kun je jezelf de vraag stellen of één van die rollen door jou wat vaker wordt gespeeld, en of jou dat brengt wat je hebben wilt uit het leven…

Klagers vinden dat ze recht hebben op aandacht, bijvoorbeeld van hun kinderen. Van de hulpverlening. Van hun partner. Van de zorg. Van de dokter. Van wie dan ook. Ze zijn daardoor, dat spreekt vanzelf, niet de gezelligste mensen om mee om te gaan. Waar klagers erg goed in zijn, is over zichzelf praten.

Klampers zijn mensen die anderen in verlegenheid brengen doordat ze niet de juiste toon weten te vinden in de omgang met anderen, en letterlijk of figuurlijk te dichtbij komen. Of maar niet los willen laten. Dat schrikt af. Hier spelen allerlei factoren mee. Manieren van met elkaar omgaan kunnen verschillen tussen mensen, veroorzaakt door verschillen in bijvoorbeeld geloof op opvoeding. Sommige mensen hebben niet zo’n goede ‘antenne’ voor hoe ver je kunt gaan, hoe je je houding moet bepalen ten opzichte van een ander.Er zijn grote regionale verschillen in de tijd die mensen vinden dat ze nodig hebben om eenrelatie te laten groeien. In de ene streek is het normaal je nieuwe buren direct te ontmoeten en voor een barbecue uit te nodigen, in de andere streek blijf je de nieuwkomer die niet bij de groep hoort, soms wel decennia lang. Iemand die inbreuk maakt op zo’n groep zal daar als klamper worden beschouwd. 

Kluizenaars zijn mensen die om welke reden dan ook, contact vermijden. Of niet dicht genoeg bij durven te komen, waardoor de afstand groot blijft, ook als de ander die afstand al lang had willen verkleinen. De kreet: laat je niet kennen, waar veel mensen mee groot geworden zijn, nemen zij letterlijk. Tot hun eigen verdriet. Ook je verstoppen als het wat minder goed met je gaat is zo’n kluizenaarsactie. Heel begrijpelijk, en volgens mij een oeroude strategie. Allerlei dieren volgen diezelfde strategie als ze ziek of gewond zijn: verstop je, je bent kwetsbaar, verstoppen is veilig! Mensen moeten zich realiseren dat ze door zich terug te trekken anderen de mogelijkheid ontnemen hen te helpen en te steunen.

Probeer eens voor jezelf na te gaan bij welke groep jij wel een beetje past.

Natuurlijk zijn dit karikaturen. Het niet de bedoeling je een etiket op te plakken! De bedoeling is dat je je bewust wordt van je situatie, van de kern van je probleem. Niet om in je verleden te gaan graven, met gedachten over hoe het allemaal zo is gekomen. Ook niet door wie dan ook te beschuldigen. Niet om jezelf naar beneden te halen met gedachten als: ‘zie je wel, ik ben nu eenmaal een kluizenaar, het zal dus wel nooit wat met me worden’. Wel om je gedrag te kunnen bijstellen. Om op een positieve, creatieve manier te werken aan ander gedrag. Gedrag dat jou gaat brengen wat je graag wilt. Het is nu eenmaal niet mogelijk anderen te veranderen. Je kunt alleen jezelf, je eigen gedrag veranderen, waardoor je andere reacties uit je omgeving krijgt. (En daardoor kunnen anderen met je mee veranderen!)