Opdracht 3 – Kinderfoto Copy

Neem een uur de tijd voor deze oefening en zorg dat je niet gestoord kunt worden. Het een goed idee deze opdracht uit te printen met een grote letter, zodat je deze opdracht als een spiekbrief bij je kan houden. Als je dat wilt doen, doe het dan voor je verder leest.

Om te beginnen heb je toestemming nodig van jouw onbewuste om deze oefening te doen. Dat is misschien een maffe en zweverige gedachte voor je. Dan kun je je dit bedenken. Jouw onbewuste stuurt praktisch jouw hele leven. Of het nu gaat om fietsen, een sneetje brood eten, praten met je buurman of wat dan ook… bewust kun je maar een heel klein aantal dingen doen.

Je onbewuste bepaalt dan ook voor het grootste deel jouw leven. Daar zit ook jouw probleem. Want bewust eenzaamheid opzoeken, dat doe je toch niet echt? Jouw onbewuste stuurt jouw gedrag wel steeds die kant op. Niet om jou te pesten, maar omdat je onbewuste dat zo heeft geleerd. Behandel het daarom maar eens met beleefdheid en vraag toestemming om met deze oefening aan de slag te gaan. (Ja, ik weet dat het nog steeds idioot klinkt. Toch doen.).

Het is iets waar je onbewuste bij wordt aangesproken, dus je onbewuste moet wel meewerken, anders wordt het niets. Als je het goed vindt, doe dan dit. Zoek een foto op waar je op staat als baby,  kleuter of peuter. Neem rustig de tijd voor deze oefening. Bekijk de foto, kijk goed naar jezelf. Was dat kind ook al eenzaam? Stond dat kind aan de kant? Of kwam dat later? Je kunt niet terug in de tijd, niemand geeft jou je jeugd terug.

Wat je wel kunt, is dat kind troosten. Ieder kind heeft recht op een perfecte jeugd, op perfecte ouders. Helaas, die bestaan niet. Maar beter dan je ouders achteraf iets kwalijk te nemen, kun je zelf goedmaken wat er in je jeugd is misgegaan. Jij bent namelijk degene die het best weet waar je behoefte aan hebt. En jij bent ook degene, die dat kind kan troosten. Niemand weet beter dan jij waar jij behoefte aan hebt. Je bent het waard om die goede aandacht te krijgen. Kijk naar de foto en houd van dat kind.

Doe dan dit: ga rustig, ontspannen zitten, en stel je voor dat je een baby op schoot hebt. Het is een mooie baby, met heldere oogjes. Vol vertrouwen kijkt dit kind naar jou. Je smelt misschien wel… en dat mag. Je stelt je voor dat het een zo ontroerend en lief kind is, het zou je eigen kind kunnen zijn. Laat dit gedeelte lekker lang duren, zodat je echt ervaart dat het een lief kind is. Je hart loopt over van liefde voor dit kleine baby’tje. En op dit moment besef je dat jij het zelf bent. Jij kijkt naar jezelf, naar hoe je was toen je baby was. En van nu af aan geef je dit kind alle bescherming die het nodig heeft in het hele leven. Jij kunt dat, je bent volwassen en je hebt een hele hoop ervaring opgedaan. Je belooft het kind dat je er altijd, altijd, voor dit kind zult zijn.

En nu je toch bezig bent, geef dat kind dan wat sterke eigenschappen mee. Je kunt het kind alles meegeven wat jij belangrijk vindt. Kracht, zelfvertrouwen, lef, wat jij maar wilt. Het is jouw keus. Je merkt dat het kind blij is, dat het zo veel liefde en kracht van je krijgt. Dat geeft jou weer een gevoel van macht: dat je hier toe in staat bent. Geniet van die momenten, en laat tot je doordringen dat dit kind altijd deel van je uitmaakt. Jij bent dat kind en jij kunt voor dat kind zorgen, beter dan wie ook ter wereld. Laat deze oefening net zo lang duren als voor jouw gevoel nodig is.

Blijf zo af en toe naar die foto kijken. Zet hem gerust in een lijstje en kijk er regelmatig naar. Praat tegen dat kind, als je dat wilt. Zorg voor dat kind, van nu af aan. Realiseer je dat teleurstellingen uit het verleden precies dat zijn: teleurstellingen uit het verleden. Ze hebben hun bijdrage geleverd aan degene die je nu bent, maar ze zullen je toekomst niet bedreigen, want jij bent er nu zelf bij. Je bent nu volwassen, dus je bent nu in staat te doen wat je vindt dat nodig is voor dat kind. Voor jezelf.

Het kan gebeuren dat je heel geëmotioneerd wordt als jij je realiseert dat je zelf groot bent en inderdaad letterlijk voor dat kind kan zorgen, dat kind dat je nu zelf bent. Dat is helemaal niet gek. Het gebeurt niet elke dag dat je een kind krijgt om voor te zorgen. Kijk naar die foto en houd van dat kind.

Er zijn therapeuten die hun carrière gewijd hebben aan het helpen van mensen door ze ‘in contact te brengen met hun innerlijk kind’. Als je denkt dat jij daar baat bij zou kunnen hebben, aarzel dan niet en zoek hulp.

De emoties die worden verwerkt bij dit soort oefeningen (en onderschat de enorme kracht van deze oefening niet) kunnen je behoorlijk moe maken. Drink veel water en neem voldoende rust na dit soort oefeningen. Het verwerken van emoties kost veel energie. Geef jezelf de kans niet alleen geestelijk, emotioneel, maar ook lichamelijk de boel te verwerken. Neem rust, geef maar toe aan die huilbui, het hoort er bij.

Denk jij nu: ‘hoezo, emoties?’ en vind je dit een beetje overdreven zweverige flauwekul, ga dan gewoon door met de rest van het programma. Niets aan de hand. Ieder moet de kans krijgen te doen wat passend is om verder te komen.